فرهنگ تفالۀ سیاست نیست
فرهنگ تفالۀ سیاست نیست
اکثر سیاسیون درجامعۀ ما، برداشتها و شناخت شان از مقولۀ پویای فرهنگ، یکسویه و سطحی است. اینگونه سطحی نگری و کوتاه فکری دو عامل دارد:
1_ نداشتن شناخت ژرف از عنصر فرهنگ
2_جدی نگرفتن ارزشهای فرهنگی
که به منظور رهیابی بیشتر به اصل مسأله، این دو عامل را به گونه ی فشرده به بررسی می گیریم:
1_ نداشتن شناخت ژرف از عنصر فرهنگ:
این مسأله بر می گردد به سطحی بودن آدمهای سیاسی، نداشتن ظرفیت درک و تحلیل از مفاهیم پیچیده ی فرهنگی و عادت به تنبلی.
2_ جدی نگرفتن ارزشهای فرهنگی :
فکر می کنم آن سه تا جز بر شمرده شدۀ پیش ( سطحی بودن، نداشتن ظرفیت و تنبلی) باعث جدی نگرفتن ارزشهای فرهنگی می شود؛ زیرا سیاستمداری که تنبل، سطحی نگر و دارای عدم ظرفیت درک از مفاهیم پیچیده است؛ مسلماً که از درک و شناخت ارزشهای فرهنگی نیز عاجز است و در یک کلام، "بی فرهنگ" است.
داشتن این دو تا عامل در وجود سیاستمداران جامعۀ ما، باعث بروز خطر"مثله" شدن فرهنگ و حضور بی فرهنگی محض در کل جامعه می شود. از همین رو است که بیشتر سیاستگذاران، فرهنگ را تفاله ی سیاست می دانند و فرهنگیان را عمله های چشم و گوش بستۀ سیاست های شان.
وقتی سیاسمتداران از پس تریبونهای سیاسی، به ایراد بیانه های بلند بالا و پر طمطراق می پردازندو از فرهنگ و ارزش های فرهنگی سخن می گویند، ما مخاطبان بیچاره فکر می کنیم که آنان وارثین اصلی و پاسدار ارزش های فرهنگ اصیل جامعۀ ما اند و خیلی هم شناخت ژرف از مفاهیم گسترده ی فرهنگی دارند، در حالیکه چنین نیست، شناخت آنان از حد چند شعار سیاسی دربارۀ موضوعات فرهنگی، فراتر نمی رود.
نکتهِ ی در خور تأمل این است که فرهنگ ،مهمترین پایگاه طرح و عملی سازی برنامه های سیاسی است. سیاست بدون فرهنگ ( یعنی نداشتن سیاست فرهنگی) مساوی به عدم "فعلیت" است. فرهنگ زبان سیاست و به یک تعبیر روح سیاست است ، اگر فرهنگ را از وجود سیاست حذف کنیم، سیاست روحش را از دست می هد، می میرد و آنگاه سیاست بی روح و مرده، هیچ ارزشی ندارد.
فرهنگ " عامل" مهم در همراهی با سیاست است. "عمله" نیست، بلکه همدوش، همگام و پهلو به پهلوی سیاست حرکت می کند.
سیاست را می فهماند، اصلاحش می کند و بعد توجیه پذیرش می سازد. این همگامی به خاطر اصلاحات سیاست، به معنی همآوردی خصمانه ی فرهنگ در برابر سیاستمداران نیست، بل به نحوی خاصیت بخشی و روح آفرینی در وجود سیاست است.
مبتنی بر این توجیه، سیاستمداران ما باید بدانند که فرهنگ تفاله ی سیاست نیست؛ بلکه عنصر تعالی بخش برای نظام سیاسی است.